31 lip 2019

"W labiryncie" od nowa cz. 12 - Instytut oraz Dworzec Centralny 1989-2019

Spoiwem, łączącym większość wątków i bohaterów serialu „W labiryncie” (scenariusz i reżyseria: Paweł Karpiński i Wojciech Niżyński), jest instytut naukowy, mieszczący się… no właśnie. Żeby do niego trafić, trzeba trochę pokrążyć po terenie szpitala na Lindleya, bo jest to gmach, nieco różniący się od historycznej zabudowy. Różni się też ujęcie, ponieważ zieleń skutecznie zasłoniła widok, który uwiecznił operator kamery.

W jednym z odcinków serialu „W labiryncie” (scenariusz i reżyseria: Paweł Karpiński i Wojciech Niżyński) pojawia się tak zwany czarny charakter, czyli Renata Glinicka, grana rewelacyjnie przez Annę Chodakowską. Renata, obracająca się w półświatku, poszukuje dawno niewidzianej Ewy, by uprzykrzać jej życie. Przyjeżdża do Warszawy i widzimy ją, idącą podziemiami dworca Warszawa Centralna – księgarnia nadal jest w tym miejscu, zmieniają się tylko sieci. Całe otoczenie uległo drobnym zmianom i odświeżeniu.

29 lip 2019

"W labiryncie" od nowa cz.11 - Marszałkowska

Tułamy się nadal po labiryncie ludzkich spraw, tzn. po serialu „W labiryncie” (scenariusz i reżyseria: Paweł Karpiński i Wojciech Niżyński). Adam Racewicz, bohater, grany przez Marka Kondrata, wynajmuje swoją kawalerkę lokatorowi, który nagle znika, pozostawiając niezapłacony czynsz oraz gigantyczny rachunek telefoniczny. Pewnego dnia Racewicz z żoną idzie do Centrum na zakupy i wpada na feralnego lokatora, któremu jednak udaje się zbiec. Scena ma miejsce na obecnym pasażu Witolda Rowickiego. Naprzeciwko widzimy jeden z punktowców Ściany Wschodniej, w którym na parterze był Hortex (bywałem w nim regularnie swego czasu) a obecnie jest fast food. Po lewej stronie na starym kadrze widzimy tył rozebranego już Sezamu, który zastąpiło Centrum Marszałkowska. A po prawej stronie do niedawna mieścił się sklep „Skala”, sprzedający materiały biurowe, niedawno zastąpiony przez spożywczak.




Marta Białek (Jowita Budnik, wówczas Miondlikowska) ma sympatię – niezbyt grzecznego chłopca o przezwisku Bajbus (Maciej Tuszyński), przez którego wpada w mniej lub bardziej poważne kłopoty. Pewnego razu Bajbus przynosi do domu Racewiczów kasetę z filmem erotycznym i zostaje mu ona odebrana przez ojczyma Marty, Adama Racewicza (Marek Kondrat). Pan Racewicz postanawia oddać kasetę osobiście matce Bajbusa, Wandzie Paciorek (niezrównana Halina Kowalska, pamiętana m.in. jako śpiewaczka z „Alternatywy 4”), która okazuje się zamożną nimfomanką w średnim wieku, prowadzącą butik. I butik ów mieścił się w serialu nad Aleją Armii Ludowej przy Marszałkowskiej, po południowej stronie. Faktycznie, przez lata w tym miejscu znajdował się sklep z odzieżą i prawdopodobnie wykorzystano jego wnętrza do nakręcenia kilku scen „W labiryncie” (scenariusz i reżyseria: Paweł Karpiński i Wojciech Niżyński). W ujęciu mamy widok spod sklepu w 1989 roku i dokładnie trzydzieści lat później.

27 lip 2019

"W labiryncie" od nowa cz.10 - liceum im. Stefana Batorego

Marta Racewicz (Jowita Miondlikowska, ob. Budnik) uczęszcza do jednej z bardziej prestiżowych warszawskich szkół – liceum im. Stefana Batorego. Swego czasu dostanie się do tej przedwojennej jeszcze szkoły było pewnego rodzaju wyzwaniem i można było się zastanawiać, co tak słaba uczennica, jak Marta, której co jakiś czas groziło niezdanie z klasy do klasy, robiła w tych szacownych murach. Batory pojawia się w serialu kilkakrotnie – niewiele się też zmienił przez te wszystkie lata.

Wejście do szkoły, lata 1989 i 2019.

Marta z koleżanką po wyjściu z budynku biegnie do autobusu na Rozbrat. Lata 1991/2019.

25 lip 2019

"W labiryncie" od nowa cz. 9 - Centrum Onkologii 1990-2019


Pani Janina (Eugenia Herman), mama Krystyny Duraj (Renata Pękul) od pewnego czasu uskarża się na problemy z żołądkiem. Krystyna wiezie matkę na badania do Centrum Onkologii, którego kompleks znajduje się przy ulicy Roentgena. Sama instytucja powstała w 1932 roku dzięki staraniom Marii Skłodowskiej-Curie (wówczas mieściła się na Wawelskiej) a w 1984 roku oddano do użytku pierwsze budynki Centrum Onkologii na Ursynowie, które widzimy w kadrze z serialu „W labiryncie” (scenariusz i reżyseria: Paweł Karpiński i Wojciech Niżyński).

Widok spod gmachu w stronę ulicy Miklaszewskiego.

Pani Janina z córką podjeżdżają pod budynek.

Parę dni później Krystyna idzie odebrać wyniki badań matki.

23 lip 2019

"W labiryncie" od nowa cz. 8 - Spotkanie pod sklepem "Grześ" 1990-2019

W drugiej serii „W labiryncie” (scenariusz i reżyseria: Paweł Karpiński i Wojciech Niżyński) możemy obserwować powoli rozwijającą się sympatię, przechodzącą oczywiście w głębsze uczucie, pomiędzy parą emerytów: panią Janiną, matką Krystyny Duraj (Eugenia Herman) oraz sąsiadem Racewiczów, osiedlowym społecznikiem, panem Henrykiem Ostoją-Ostojałowskim (Gustaw Lutkiewicz). Para poznała się podczas wyjazdu do Ciechocinka i jakiś czas po powrocie wpadli na siebie nieoczekiwanie na Powiślu przy ulicy Ludnej. Miejscem przypadkowego spotkania był sklep, który przez lata nosił nazwę „Grześ”. Później lokal podzielono i część „Grzesia” zajmuje obecnie restauracja.



21 lip 2019

"W labiryncie" od nowa cz.7 - Renata drze list od Ewy pod pocztą

Gdy w serialu „W labiryncie” (scenariusz i reżyseria: Paweł Karpiński i Wojciech Niżyński) pojawia się wredna Renata, komplikuje się życie Ewy, jej siostry. Renata ma wysłać list od Ewy do teściów, ale ostatecznie nie wysyła go, drąc go tuż przed urzędem pocztowym, zapoznawszy się uprzednio z jego treścią. Urząd istnieje do dziś nad Aleją Armii Ludowej. Trzydzieści lat temu wyglądał obskurnie a obecnie wcale nie jest lepiej.

Widok znad Trasy Łazienkowskiej (Armii Ludowej).

I widok z bliska. Skrzynki były trzy, została jedna (poza kadrem).

19 lip 2019

"W labiryncie" od nowa cz.6 - plac Piłsudskiego

Serial „W labiryncie” (scenariusz i reżyseria: Paweł Karpiński i Wojciech Niżyński) po raz kolejny i nie ostatni.
Syn małżeństwa Racewiczów, Piotr (Tomasz Sobota), sprawia rodzicom problemy, popadając w mniej lub bardziej drobne tarapaty. Prowodyrem części wydarzeń jest „zły kolega”, Staszek (Dominik Łoś), pochodzący z patologicznej rodziny i mając na Piotrka duży wpływ. Pewnego dnia Staszek kradnie pod hotelem „Victoria” profesjonalne kasety wideo z samochodu przyjaciółki rodziny Racewiczów. W kadrze plac Piłsudskiego, który przeszedł przez niemal trzy dekady kilka metamorfoz.



Danuta Meyer (Dorota Kamińska) idzie do fryzjera do "Victorii".

Tu widzimy ją, gdy podjeżdża pod hotel. W tle odmieniony plac Piłsudskiego.


A w pierwszej serii widzimy na tym samym placu Renatę Glinicką (Anna Chodakowska), załatwiającą szemrane interesy.

17 lip 2019

"W labiryncie" od nowa cz.5 - park Rydza-Śmigłego

Znaczna część zdjęć do serialu „W labiryncie” (scenariusz i reżyseria: Paweł Karpiński i Wojciech Niżyński) powstała na Powiślu i w okolicy. „Okolicą” jest położony na skarpie park Rydza-Śmigłego, w którym możemy spotkać spacerujących panią Marię i pana Leona (Barbara Horawianka i Wiesław Drzewicz). W ostatnich odcinkach serialu pan Leon decyduje się przejść na emeryturę i rozmawia o tym z panią Marią, której niedługo się oświadczy. Pozwalając sobie na prywatę, dodam, iż park ten jest jednym z moich ulubionych miejsc w Warszawie – tu chodziłem jako dziecko ze szkolną świetlicą (niedaleko miałem podstawówkę), tu zrywałem się na wagary w liceum, tu też spędzałem czas podczas studiów (wydział niemal graniczył z parkiem). I nadal bywam w nim regularnie.

Zejście na taras od strony Alei Na Skarpie.


Aktorzy przy balustradzie na tarasie.

A potem po zejściu na niższy poziom, nieopodal niewidocznej w kadrze fontanny.

15 lip 2019

"W labiryncie" od nowa cz.4 - Renata dorabia skradzione klucze

Wredna Renata Glinicka (Anna Chodakowska) daje się we znaki od pierwszych dni pobytu w Warszawie. Pewnego dnia kradnie klucze od willi teściów swojej przyrodniej siostry, Ewy, i idzie na miasto żeby je dorobić. Widzimy ją na Marszałkowskiej, przed kinem Luna.


Stąd Renata dostrzega zakład, w którym dorobi część kluczy do willi Sucheckich.

13 lip 2019

"W labiryncie" od nowa cz.3 - kamienica Racewiczów

Małżeństwo Joanny i Adama Racewiczów, grane przez Marka Kondrata i Sławomirę Łozińską, to jedne z głównych postaci serialu „W labiryncie” (scenariusz i reżyseria: Paweł Karpiński i Wojciech Niżyński). Wychowują wspólnie dwójkę dzieci, w tym Martę, córkę Joanny z pierwszego małżeństwa. Martę gra Jowita Budnik, wówczas Miondlikowska, znana później m.in. z „Placu Zbawiciela” czy „Papuszy”. Marta ma problemy w szkole, wagaruje, ucieka z domu i wpada w nieciekawe towarzystwo. Widzimy właśnie Martę i grupę jej znajomych, gdy – podczas lekcji szkolnych – postanowili pójść na wagary i spędzić czas w kamienicy Racewiczów przy Rozbrat. Nie wiedzą, że w domu czeka ich niespodzianka w postaci Adama Racewicza, do którego w sprawie Marty dzwoniła wychowawczyni ze szkoły.

Mieszkanie Racewiczów w kamienicy przy Rozbrat 34/36 „zagrało” także w innym serialu: „07, zgłoś się” – w odcinku „Ścigany przez samego siebie” zostaje w nim zamordowana niejaka Klementyna Nawrocka. Sam budynek przeszedł jakiś czas temu remont i nie można już, niestety, wejść na podwórze, gdzie także nakręcono kilka scen „Labiryntu”.

Tak, wiem, powinienem poczekać, aż spadną liście.

12 lip 2019

Warszawa 50, 60, 70 i 80 - a co!

1959
Równo sześćdziesiąt lat dzieli zdjęcia z dzisiejszej pary. "Stolica" nr 36/59 zamieściła fotografię tzw. "Domu pod biustonoszami", stojącego na rogu Nowego Światu i Chmielnej. Budynek zaprojektował - w miejsce zniszczonej podczas wojny kamienicy - Bohdan Lachert. Jak widać, niewiele się, szczęśliwie, w tym miejscu zmieniło, poza ogólnym odświeżeniem otoczenia.


1962
Ta ulica miała na tym odcinku aż trzy nazwy w ciągu kilkudziesięciu lat. Przed wojną była Lesznem (kawałek Leszna zachował się na Woli), po wojnie Aleją gen. Świerczewskiego a w nowych czasach i do dziś – Aleją Solidarności. Na fotografii Janusza Smogorzewskiego („Stolica” 12/62) widzimy dom parafialny zboru kalwińskiego. Zaprojektował ów budyneczek w XVIII wieku Szymon Bogumił Zug, autor m.in. kościoła ewangelicko-augsburskiego, Grubej Kaśki, Elizeum czy zespołu pałacowego w Natolinie. Dom parafialny został po wojnie – w połowie lat pięćdziesiątych - rozebrany w związku z poszerzeniem Leszna a następnie odbudowany nieco dalej od jezdni.


1972
Blok przy ulicy Zwycięzców uwiecznił Lubomir Winnik na potrzeby "Stolicy" 49/72. Dziś dostęp do tego samego kadru jest mocno utrudniony.

Rok 1989
W Warszawie czas płynie szybko. Zaledwie trzydzieści lat dzieli tę wizualkę od fotografii współczesnej. I co? I wizualka jest już mocno nieaktualna. W początkach naszego kapitalizmu, a nawet i wcześniej, było mnóstwo pomysłów na zagospodarowanie centrum Warszawy – w większości niezrealizowanych. Ten obrazek, zamieszczony przez „Stolicę” 17/89, ukazuje ulicę Złotą na wysokości obecnych Złotych Tarasów. Plan był taki, żeby do stojącego już hotelu Holiday Inn dostawić obiekt handlowo-usługowy. Tak też się stało; na początku lat 90-tych XX w. pojawiło się coś na kształt domu towarowego o wdzięcznej nazwie Bogusz Center, przemianowane później na City Center, oba z amerykańską pisownią.

Odwiedziłem ten przybytek dwa-trzy razy w życiu i zastanawiałem się, kto w zasadzie jest domyślnym klientem, czyli jak to się dziś po staropolsku mówi, targetem. Interesowało mnie głównie stoisko z muzyką, bardzo niewygodnie urządzone: wszelkie nośniki umieszczone były za ekspedientem, od którego oddzielała klientów lada, i musiał podawać osobno każdą płytę czy kasetę, wcześniej wyjmując ją z zamykanej na klucz szafki. Ubrania w butikach przypominały raczej wariację na temat „Dynastii” niż to, co ludzie faktycznie chcieliby nosić. Być może w innych działach było nieco lepiej, ale śmiem wątpić, szczególnie że nie widziałem tam dzikich tłumów. Nic dziwnego, że po paru latach funkcjonowania nierentowny przybytek postanowiono zamknąć i rozebrać a w jego miejscu pojawił się charakterystyczny „żagiel” Daniela Libeskinda.

Nie zrobiłem zdjęcia dokładnie z tego samego miejsca, tylko lekko przesunąłem się w stronę Złotej, żeby pokazać choćby kawałek hotelu Holiday Inn. Wizualizacja nie przewidywała powstania zasłaniającej ów widok poczekani dworco… przepraszam, centrum handlowego.