Marszałkowska - lata dwudzieste

...dwudziestego wieku, oczywiście. Wbrew temu, co widać na Marszałkowskiej obecnie, niegdyś była to - w większości - ulica z iście wielkomiejską klasą. To, czego nie zdołała zniszczyć wojna i PRL, paradoksalnie dobiły czasy obecne: Marszałkowska zmieniła się, mimo iż leży w ścisłym centrum Warszawy i jest przelotową arterią, w prowincjonalną, kiepsko zabudowaną ulicę z beznadziejną infrastrukturą, powodującą, że człowiek nie ma ochoty przystanąć i na cokolwiek popatrzeć. A było na co kiedyś, oj było...



To wprawdzie nie są jeszcze lata dwudzieste a początek XX wieku, ale i w latach 20 było podobnie - Marszałkowska na odcinku między Wspólną a Sadową. Zachował się JEDEN dom - ceglany, pod numerem 72 (po prawej stronie zdjęcia).



Tu zachowało się niewiele więcej, z tym że niezupełnie w całości. To odcinek między Wilczą a placem Zbawiciela w 1925 roku. Charakterystyczny, nowoczesny budynek kinoteatru "Polonia" niech będzie znakiem rozpoznawczym.



A to skrzyżowanie Koszykowej i Marszałkowskiej. Dziś w tym miejscu mieści się parking konstytucji.




Kamienica na rogu Marszałkowskiej i Królewskiej oraz sunący z gracją zabytkowy tramwaj. Znaczy się, oba zabytkowe. Lata 1925/2011.



Na koniec, żeby już tak nie dobijać wszystkich, dodam że nie w każdym miejscu Marszałkowska była ę ą. Oto podupadły dworek nieopodal pl. Zbawiciela (już się tu ów budynek pojawiał) gdzieś po I wojnie światowej.


Archiwalne fotografie Marszałkowskiej pochodzą z książki Stanisława Herbsta "Ulica Marszałkowska" (vide: źródła).