Gdynia - ulica Świetojańska

Świętojańska to ulica o wyjątkowym charakterze, reprezentacyjna wizytówka Gdyni. Pamiętam ją z czasów PRL - nieciekawa, bura, nafaszerowana głównie butikami. W okresie przełomu ustrojowego uchodziła za atrakcyjne miejsce do zrobienia zakupów ubraniowych (to także pamiętam z nadmorskich wakacji, choć jakoś mnie zakupy odzieżowe średnio interesowały). Jakieś dziesięć lat temu wzięto się za przywracanie jej blasku z czasów przedwojennej świetności: wyrzucono większość drobnego i niezbyt estetycznego handlu, umyto i odremontowano elewacje, jak się okazało, całkiem interesujących i głównie modernistycznych kamienic (każdy wie, jak żałośnie wygląda niedomyty modernizm), wymieniono nawierzchnię, postawiono nowe, nawiązujące wyglądem do "kanciastej" architektury latarnie - i jest git. Obowiązkowo co roku muszę się tamtędy przejść. Niestety, jako że jest to jedna z głównych ulic miasta, panuje na niej spory ruch, ale za to jest jednym z niewielu miejsc w Polsce, gdzie można przejechać się trolejbusem.


Kościół NMP Królowej Polski.


Ten sam kościół raz jeszcze, w większym kawałku i z perspektywą w stronę ulicy 10 lutego i skweru Kościuszki.



Kamienica Orłowskich.



Centralny punkt Gdyni - zbieg ulic 10 lutego, Świętojańskiej i skweru Kościuszki.


Fotografie archiwalne ("Gdynia między wojnami" - patrz źródła) pochodzą z okresu przed 1939 r., nowe zdjęcia z lutego 2011.

PS Reprezentacyjność ulicy docenili także bywalcy zza Odry, nadając jej ksywkę Adolf Hitler Straße.