Ogród Saski 1986-2011 vol.I

W Ogrodzie Saskim ostatnimi czasy bywam częściej niż w dzieciństwie - znaczy się, częściej to miejsce traktuję jako park a nie jako zazielenione przejście między Traktem Królewskim i Marszałkowską. Kiedyś nie przepadałem za nim właśnie dlatego, że nie jest tak odizolowany od cywilizacji jak np. Ujazdowski czy Łazienki. I nadal uważam, że powinien mieć ogrodzenie. Nie zasieki, nie kraty na 3 metry, pole minowe, alarm i koncert Gawędy, ale takie ładne coś, jak miał przed wojną. Może wówczas nie byłby tak często dewastowany przez bezmózgie ameby, które w ramach ostatnich podrygów swoich szarych komórek biorą w łapy spray i obsrywają wieżę ciśnień.


Spójrzmy na Saski sprzed ćwierćwiecza (jak to brzmi...):



Pomnik Marii Konopnickiej w kształcie egipskiej piramidy jest dziełem Stanisława Kulona z 1966 roku. Nie należy może do najpiękniejszych, ale lubię go i uważam, że jest ładnie usytuowany - w przeciwieństwie do drugiego warszawskiego pomnika poetki, którego zwykli ludzie nie mogą oglądać, bo ktoś podjął wspaniałą decyzję o umiejscowieniu go na dziedzińcu Domu Chłopa.




Z tego miejsca można zafundować szwedzki stół miejscowemu drobiowi.




A to nieszczęsna, wspomniana już wieża ciśnień. Pora roku, jak widać, trochę inna, ale w 1986 też ciepło nie było.

Źródłem zdjęć autorstwa Jacka Sielskiego jest "Stolica". Nowe fotografie powstały w styczniu 2011.