Plac Bankowy i okolice 1953-2010

Aleja Solidarności, dawniej Świerczewskiego, przy placu Bankowym, dawniej Dzierżyńskiego. Nie ma już Dzierżyńskiego, nie ma Świerczewskiego. Solidarność też tak jakby tylko z nazwy...




Arsenał i różne rodzaje pojazdów obok niego.




Muzeum Niepodległości, dawniej Lennona - przepraszam, Lenina - zarosło nieco przez te pół wieku.



"Felek, synku, bądź grzeczny, bo jak nie będziesz grzeczny, to mamusia weźmie cię do kościoła i przechrzci na Julka! Co ja mówiłam?! Grzeczny masz być!"


Plac Bankowy, dawniej pieszczotliwie zwany placem Dzierżyńskiego, obfotografowala w 1953 roku "Stolica". Ja uczyniłem to w roku 2010, narażając się na debilne komentarze lokalnych bywalców, siedzących na ławkach z najtańszym piwem w ręku. Nie ma to jak niebanalne pasje kontra ekstrawaganckie wygłupy.

Ulica Dłuuuuuuuuuuuga 1953-2010

Długa 4 - dom Joachima Lelewela, w tle widoczny kościół Św. Jacka.



Gmach Archiwów Akt Dawnych.



Niegdyś Hotel Polski, później Związek Zawodowy Metalowców (zapewne chodzi o Iron Maiden, Saxon, Slayer, Helloween i Dio).




Pałac Pod Wiatrami z bramą wjazdową.


Ulicę Dłuuuuuuuuuugą sfotografowali reporterzy "Stolicy" w 1953 roku a ja - 57 lat później. Zmieniło się?

Krakowskie Przedmieście w XIX wieku i dziś II

Pałac Staszica z pomnikiem Mikołaja Kopernika, moim ulubionym pomnikiem w Warszawie, w latach 1881-3 oraz w 2010 r. Z różnych wysokości.




Kościół Św. Anny i Resursa Obywatelska oraz różne rodzaje bryk w latach 70 XIX wieku i w 2010 roku.




Widoczek w stronę placu Zamkowego w latach 90 XIX wieku. Na zdjęciu widać procesję z okazji Bożego Ciała, ale postanowiłem jednak nie czekać do przyszłorocznego czerwca. Szczególnie że różnego rodzaju imprez masowych na Krakowskim ostatnio jest pod dostatkiem.



Źródłem dziewiętnastowiecznych zdjęć jest licho wydana, ale bardzo ciekawa pod względem materiału książka "Warszawa w obiektywie Konrada Brandla" (vide: źródła).

Kredytowa, Mazowiecka i okolice 1953-2010

Kamienica Szlenkierów przy placu Dąbrowskiego używana jest dziś jako ambasada, toteż oczywiście nie fotografowałem ambasady a jezdnię i słupki, przed nią stojące.



Tu, przy Kredytowej5/7, mieściła się siedziba Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej (to chyba jedyna tak zinstytucjonalizowana przyjaźń). Obecnie rezyduje tu orkiestra Wojska Polskiego.



Perspektywa ulicy Mazowieckiej w kierunku południowym.



I gmach Zachęty, bez Peowiaka i niebieskiego płotu.


Zdjęcia z 1953 roku pochodzą z tygodnika "Stolica", natomiast współczesne fotografie wykonałem w 2010.

Starówka przedwojenna

Widok na mury Starówki z ulicy Nowomiejskiej (nie udało mi się cyknąć dokładnie w tym samym miejscu,ale było blisko) pod koniec lat trzydziestych XX w. oraz w 2010.




Ulica Brzozowa w roku 1925 i w 2010.



Plac Zamkowy troszkę wyżej w 1884 i troszkę niżej w 2010.



Tu też Zamkowy, ale widoczny od Świętojańskiej, lata 1880 i 2010.



Fotografie archiwalne pochodzą z albumu "Było takie miasto" R. Bielskiego (lata 20/30 XX w.) oraz z ksiażki "Warszawa w obiektywie Konrada Brandla" (vide: źródła). Niestety, wydana w czasach kryzysu publikacja ma iście kryzysową jakość poligrafii.

Powiśle 1983-2010

Kościół Świętej Trójcy na Solcu, w tle "labiryntowy" blok przy Ludnej 1b.



Widok w kierunku Mostu Poniatowskiego.




Tego zdjęcia dzisiaj nie da się już powtórzyć. Widoczny z Kruczkowskiego blok zasłoniła nowa budowla.


Łazienki Teodozji Majewskiej jak stały, tak stoją. I syfieją.


A to już Oboźna i Topiel.


Zdjęcia Powiśla opublikowała "Stolica" w 1983 roku (acz nie wiem czy to faktyczna data ich powstania). Nowe fotografie to rok 2010.

Warszawskie pomniki

Zofia Wolska, z męża Zofia Wolska-Łodziana, aktualnie słynie raczej jako twórczyni rzeźb pobożnych i patriotycznych, ale w przypływie popularności popełniła była dwa pomniki, których już próżno szukać w Warszawie. Na tym zdjęciu z lat 70-tych XX w. widać jeden z nich - to Julian Marchlewski. Drugim pomnikiem artystki był Marceli Nowotko (oba usytuowane przy ulicach imienia tychże). Pomniki usunięto po 1989 i ślad nawet nie został.




Odsłonięty na początku lat 80-tych XXw. (i z tego okresu pochodzi zdjęcie) pomnik Francesco Nullo przy Frascati. Wyrzeźbił go Włoch, Gianni Reduzzi, a sam pomnik jest darem od rodzinnego miasta Nullo, Bergamo.



Pieta a la PRL czyli Pomnik Partyzanta przy Smolnej. Autorem jest Wacław Kowalik, pomnik stanął tu w 1962. Ciekawostka: do budowy cokołu użyto granitu z Mauzoleum Hindenburga, tego samego, z którego budowano gmach KC. Pomnik stoi, jak stał, tylko krasnoludki wytarły z cokołu napis: "Partyzantom - bojownikom o Polskę Ludową". Zdjęcie górne: lata 70/80 XXw., dolne z 2010 r.




Ech. W zasadzie to wstyd pisać, kto jest autorem tego żołnierza, który połknął kij, bo dzieło szkaradne a twórca wybitny. Ale cóż, widać każdy ma prawo mieć słaby dzień. Pomnik Żołnierza I Armii WP, ustawiony przy ulicy Nowotki (ob. Andersa) w 1963 roku, jest ostatnim dziełem Xawerego Dunikowskiego. Być może wyjaśnieniem, czemu rzeźba nie jest do końca udana, jest fakt, iż Dunikowski był już poważnie chory i nie nadzorował sam prac nad pomnikiem. Zdjęcie oryginalne pochodzi z przełomu lat 70/80 XXw. a nowe - z 2010.



Zdjęcia archiwalne oryginalnie znalazły się w magazynie "Stolica" (Marchlewski) i w albumie "Od wyzwolenia do dni naszych" (vide: źródła).