Ulica Bednarska - trzy

Skoro jesteśmy na Bednarskiej, czas na kamienicę Bednarskich (numer 21). Fotografia przedwojenna pochodzi z okolic 1930 roku, nowsza z 2010. Widać na nich nie tyle rozwój architektoniczny, co motoryzacyjny. I nie ukrywam, że to co jest na starszym zdjęciu, bardziej mi się podoba, mimo oczywistej niefunkcjonalności.




A tutaj nie podoba mi się to, co jest na starszym zdjęciu, ponieważ pokazuje zniszczenia wojenne - w centralnym punkcie fotografii znajduje się kamienica Kocha (nr 22). Zdjęcie ze zniszczeniami pochodzi z 1946 roku, zdjęcie zatarasowane samochodami z 2010.





Zdjęcie czarno - białe: tak prezentowały się w okresie przed 1939 rokiem kamienice Wernera nr 26) i oficyna Towarzystwa Dobroczynności (nr 28). Zdjęcie barwne: tak prezentują się samochody w 2o1o a za nimi gdzieś tam jakieś kamienice na Bednarskiej.




Znów paskudne zdjęcie z 1946, pokazujące, co zostało z kamienicy pod nr 27 po wojnie. Na fotografii z 2010 kamienica jest już odbudowana i elegancko zasłonięta przez samochody wielkości niedużego słonia.



Tu starsze zdjęcie wygląda, moim skromnym zdaniem, znacznie gorzej niż współczesność. Usprawiedliwia to z pewnością fakt, iż powstało w 1945 roku. Widać na nim Bednarską, dochodzącą do Krakowskiego Przedmieścia. Niżej to samo miejsce w 2010.


Fotografie archiwalne, podobnie jak w dwóch poprzednich częściach, pochodzą z książki "Ulica Bednarska" Jarosława Zielińskiego (vide: źródła).

Ulica Bednarska - dwa

Bednarska róg Furmańskiej - przed wojną, co widać na fotografii z ok. 1930 roku, stała sobie kamienica z numerem 11. Po wojnie, co widać na fotografii z 2010 roku, na tym samym miejscu znajduje się trawnik a nieco dalej za nim budynek szkoły muzycznej im. Fryderyka Chopina z odrapanym bokiem (znaczy się, budynek ma odrapany bok, nie Chopin).




Narożna kamienica z Dobrą po stronie nieparzystej to Hotel Bawarski. Górne zdjęcie ukazuje stan z 1941 roku, dolne z 2010.



Tu się pozmieniało. Fotografia z 1946 pokazuje zniszczone kamienice po nieparzystej stronie Bednarskiej, z numerem 17 (kamienica Stołkowskich). Dziś stoi tu budynek z podwójnym numerem 17/19, luźna wariacja na temat tego, co stało przedtem. Ale i tak nie jest źle.




A to rzucik z góry na nieparzystą stronę Bednarskiej od numeru 19 do ulicy Furmańskiej. Fotografia górna ukazuje stan zniszczeń z 1946, zdjęcie dolne ukazuje parking w 2010.



Źródło archiwalnych zdjęć Bednarskiej pozostaje to samo, co w części poprzedniej, tj. książka Jarosława Zielińskiego, "Ulica Bednarska" (vide: źródła).

Ulica Bednarska - raz

Ostatnio przeszedłem się po ulicy Bednarskiej, w jednej kończynie górnej dzierżąc materiały poglądowe a w drugiej aparat. Wniosek z tego taki, iż przejdą się dziś ze mną po Bednarskiej wszyscy, którzy zechcą obejrzeć zdjęcia poniżej. Podzieliłem spacerek na trzy części. Zgodnie z numeracją. Pod górkę, ale kto powiedział, że w życiu jest łatwo...


Ciekawostką na początek niech będzie fakt, iż dawno, dawno temu ulica Bednarska nosiła dźwięczne miano Gnojowej, jako że odbywał się po niej transport nieczystości, usuwanych z miasta. Na szczęście sam początek Bednarskiej kojarzy(ł) się z higieną i czystością.



Zaczynamy od początku i od strony parzystej - oto łazienki Teodozji Majewskiej projektu Marconiego w 1919 i w 2010 roku. Obecnie w budynku mieści się popularne liceum społeczne, kłócące się z właścicielem posesji o wysokość czynszu. Adres: Bednarska 2/4.



A to widok spod portyku wyżej wymienionego obiektu w kierunku ulicy Dobrej. Zdjęcie górne wykonano przed 1939 rokiem a dolne - w 2010.



Kamienica Lutostańskich przy Bednarskiej 16 ucierpiała podczas wojny, ale została odbudowana. Zdjęcia pokazują stan z 1946 i z 2010 roku. Jak widać, obecnie trwa kolejny remont budynku. Ciekawe jak długo pozostanie w takim jasnym kolorze.



Narożna kamienica Lipińskich na rogu z Sowią zmieniła nieco swój wygląd od czasów przedwojennych. Fotografia archiwalna pochodzi z ok. 1930 roku, współczesna z 2010.


Wszystkie fotografie archiwalne ulicy Bednarskiej zostały zamieszczone na papierze w książce Jarosława Zielińskiego o zaskakującym tytule "Ulica Bednarska" (vide: źródła).

Ulica Zielna 1983 - 2010

Zielna zmienia się po raz kolejny, warto więc - może raczej nie z sentymentu a z ciekawości czy ku przestrodze - przypomnieć, jak prezentowała się w okresie PRL. Znikają właśnie potworne pawilony między Zielną a Marszałkowską, straszące od lat sex shopami, "śmiesznymi rzeczami" czy innym kebabem. I dobrze. Pewnie na tym miejscu powstanie obleśny kloc, ale będzie to przynajmniej obleśny kloc w stylistyce zachodniej a nie transplant przedmieść Tirany.

Zdjęcia współczesne są zrobione z poziomu gruntu, bo nie byłem w stanie wspiąć się na tak wysokie stanowisko, jak autor fotografii z epoki.



Tu stały pawilony z adresem Zielna 4-8 i jako pierwsze ustąpiły miejsca wybudowanej w nowym wieku stacji metra Świętokrzyska.



Blok przy Zielnej 45 i widok na ulicę Próżną. Zdjęcie wykonałem 17 czerwca, dosłownie na parę dni przed tym, jak pawilony po prawej zaczął atakować buldożer.




A to pałacyk przy Zielnej 49, w nowym wieku wzbogacony o zupełnie inne tło.




Do wykonania tego zdjęcia autor użył zapewne środków dopingujących i bardzo wysoko podskoczył - mnie pozostało wspięcie się na schody "restauracji" McDonald's, by uchwycić widok na Zielną ze skrzyżowania Marszałkowskiej i Świętokrzyskiej. Moje zdjęcie nie jest za to zaplamione - widać ten egzemplarz "Stolicy" sporo przeszedł.



Zielną w 1893 w obiektywie Janusza Pokorskiego pokazała "Stolica" a te same miejsca w 2010 pokazuję ja. Patrzcie i podziwiajcie (jeśli jest co).

Ulica Miodowa 1979-2010

Pałac Paca czyli Ministerstwo Zdrowia.



Pałac Branickich. Nie pamiętam czy przed laty też był taki różowy a jakości starszego zdjęcia jakoś do końca nie ufam, jeśli o odwzorowanie kolorów chodzi...



Miodowa w stronę Krakowskiego Przedmieścia, z widocznym po lewej stronie pałacykiem Szaniawskich/Ossowskich.



Parzysta strona Miodowej, bliżej Długiej.



Miodowa widziana z Krakowskiego Przedmieścia.


Miodową w 1979 roku sfotografowała "Stolica" a w 2010 - ja.

Na tyłach Nowego Światu 1956-2010

To taka propozycja dla tych, których męczy zatłoczony zazwyczaj Nowy Świat i pragną przespacerować się wzdłuż tej ulicy, wcale po niej nie krocząc...



Wschodnia strona tyłów Nowego Światu od Ordynackiej do Świętokrzyskiej. Na starszym zdjęciu widać w głębi Pałac Staszica. Gdy robiłem zdjęcie nowsze, zostałem obrzucony co najmniej dziwnym spojrzeniem przez prawdopodobnie rdzennego mieszkańca okolicy, dziwiącego się z pewnością, po co komu zdjęcie bramy. Cóż.



To też wschodnie zaplecze Nowego Światu przy Ordynackiej.



A to zaplecze zachodnie, które przez te lata zdążyło bardzo zarosnąć zielenią. W tle starszego zdjęcia widać kościół Św. Krzyża, teraz całkowicie zasłonięty przez zieleń.


Fotografie czarno-białe z 1956 zamieściła niezastąpiona "Stolica". Zdjęcia barwne pochodzą z 2010 roku.