Fotografia z lat trzydziestych (ta górna, oczywiście) pokazuje przystanek transportu miejskiego pod pałacem Jabłonowskich. Fotografia z 2010 roku nie pokazuje przystanku, jedynie gipsową rekonstrukcję budynku, który tu kiedyś stał.
Na górnym zdjęciu w parze pałac Jabłonowskich nieco się różni od tego z poprzedniej pary zdjęć (i od współczesnej makiety) - spostrzegawczy zauważą inne wykończenia poddasza, nie wiem jak to się fachowo nazywa, ale patrzymy na ostatnie piętro a następnie w górę.
A to już czasy bardziej współczesne. Nie jest to plac sam w sobie, ale osiedle, które nazywa się "Plac Teatralny" ze względu na bliskość położenia. Widać tu (zdj. z 1964 r.) bloki przy ulicy Corazziego, zasłonięte obecnie drzewami (odczekałem, aż większość liści spadnie, ale co z tego, gałęzi nie obetnę).
A tutaj to samo osiedle w tym samym okresie (1964/2010), widziane od ulicy Bielańskiej.Fotografie archiwalne pochodzą z albumów "Warszawa 1945-1970" (druga z pałacem Jabłonowskich) i - reszta - z "Warszawa - o zniszczeniu i odbudowie miasta" (patrz: źródła).
te bloki na placu Teatralnym, chociaz mało fascynujące, ale są takie optymistyczne, przypominają mi dziecinstwo i Wojnę Domową. Za to odbudowany ratusz jakąs tanią dekorację z Disneylandu.
OdpowiedzUsuńTu już kiedyś - przy okazji "Wojny domowej" właśnie - była dyskusja na temat makiety ratusza w skali 1:1. Ja także widzę w niej coś tandetnego, jednak z drugiej strony może dobrze, że powstała ona a nie nowoczesne, szklano-aluminiowe biurowce.
OdpowiedzUsuńO, miłe mi osiedle na Corazziego, a własciwie jedne okna bliskiej mi osoby.
OdpowiedzUsuńOj, dobrze, że nie postawili tam jakiegoś koszmarnego szklano- aluminiowego wieżowca...
Wszystkiego najlepszego z okazji imienin!
A dziękuję pięknie.
OdpowiedzUsuń