Ogród Saski w XIX wieku

Jak sięgam pamięcią, nigdy specjalnie nie doceniałem Ogrodu Saskiego za czasów dziecięco-młodzieżowych. Dopiero, gdy zaczęto w nim dbać o zieleń i w fontannach pojawiała się regularnie bieżąca woda, jakoś się przekonałem. Naturalnie, dziś to zupełnie inne miejsce niż kiedyś. Był grodzony (tu zdania są podzielone czy należy zrobić to ponownie), miał teatr letni (spłonął w 1939 r.), no i chyba - ogólnie rzecz ujmując - był nieco bardziej ekskluzywny i elegancki, nieco bliżej estetyki Łazienek, do których idzie się specjalnie na spacer, a nie przechodzi biegiem na skróty do metra. Bo Ogród Saski od momentu rozbudowy powojennej stał się właśnie takim bardziej przejściem niż parkiem. Ładnym, ozdobnym, ale jednak mniej elitarnym niż kiedyś. Zobaczmy, jak prezentował się w XIX wieku.




Sadzawka i wieża ciśnień w 1880 roku i w 2010. Z daleka, na szczęście nie widać potwornie pomazanych przez jakieś niedojdy umysłowe ścian wieży. Za drzewami schował się też szczęśliwie blok Żelaznej Bramy, który do wizerunku Ogrodu Saskiego niespecjalnie pasuje.




Fotografia, wykonana w latach 90 XIX wieku z kolumnady Pałacu Saskiego w głąb parku. Naturalnie, w 2010 nie mógłbym się wspiąć na żadną kolumnadę (a nie ryzykowałem wdrapywania się na Grób Nieznanego Żołnierza; aresztowaliby mnie za profanację). Fontanna sika, jak sikała, rzeźby są (poza jedną Prawdą, która ostatnio została zwalona przez ciężarówkę, nie pierwszy to taki przypadek z rzeźbami z Saskiego) i w ogóle Francja elegancja.




N o i na koniec nieco bardziej przybijająca perspektywa: z alei parkowej w stronę... no właśnie, w II połowie XIX wieku zdjęcie wykonano w kierunku Pałacu Saskiego. Ów nie przeżył niemieckiej odnowy architektonicznej w 1944 i zostało, to co widać.


Fotografie archiwalne pochodzą z pozycji "Warszawa w obiektywie Konrada Brandla" i "Warszawa na fotografiach z XIX wieku" (patrz źródła).