Podwórko przy ulicy Stalowej 44, sfotografowane albo przed wojną, albo krótko po niej, oraz wersja z 2010 r. W książce wprawdzie pomylone były podpisy, ale jakoś sobie poradziłem.
A to perspektywa Stalowej w kierunku Wisły w okresie międzywojennym oraz w 2010.
Tu mam dylemat czy to istotnie to samo miejsce. Podpis brzmiał: narożnik Strzeleckiej i 11 listopada. I jest to jedyny narożnik tych ulic, na którym coś mogło tak stać - drugi nie pasuje kształtem, chyba że była tam spora przebudowa po 1945. Ale wynika z tego, że przeróbek w owym narożniku dokonano jeszcze przed wojną, bo kamienica na zdjęciu (ta seledynowa) na pewno nie jest dziełem budowniczych PRL. Jeśli ktoś jest w stanie skorygować bądź potwierdzić tę informację, proszę o sygnał w komentarzach.Update: Wisien upewnił mnie, że to nie jest to samo miejsce. Dziękuję za informację.
A to bez wątpienia jest to samo miejsce - konkretnie pałacyk Konopackich na rogu Strzeleckiej i Środkowej, w odsłonie lekko podniszczonej (powojennej) i całkiem przyzwoicie zrujnowanej (fot. 2010).Zdjęcia archiwalne pochodzą z praskiego tomu "Korzeni miasta" (vide: źródła).
U, myślałam że ten Pałac się już dawno rozpadł...
OdpowiedzUsuńNie, ale jest na dobrej drodze...
OdpowiedzUsuńStalowa 44 - widoczny, zachowany do chwili obecnej szyb windy. Ależ to musiała być imponująca maszyneria.
OdpowiedzUsuńStalowa w kierunku Wisły - według M. Pilicha (Ulice Nowej Pragi, wydanie I, Warszawa 2003) jest to odcinek Stalowej pomiędzy Konopacką i Środkową, tak więc byłby to odcinek bardziej na zachód w porównaniu do Twojego zdjęcia. Niestety, zarówno zdjęcie umieszczone przez Ciebie jak i reprodukcja w książce nie pozwalają na dokładniejsze sprecyzowanie miejsca.
Narożnik Strzeleckiej i 11 Listopada - ja obstawiam, że jest to narożnik północnej strony Stalowej i wschodniej strony Środkowej. Tak coś mi się kołacze, że czytałem o tym budynku. Ponadto w przytoczonej przeze mnie publikacji Ulice Nowej Pragi jest zdjęcie drewniaka Stalowa 26 robione w kierunku północno-zachodnim. Na zdjęciu tym widoczna jest murowana kamienica Stalowa 24 i właśnie zza niej wystaje kawałek drewniaka widocznego na zdjęciu zamieszczonym przez Ciebie. Ponadto kwestia torów tramwajowych. Od początku powstania linii tramwajowej na 11 Listopada (1924 rok) układ torów w stosunku do ul. Strzeleckiej przebiegał ukośnie (tak jak i obecnie). Na starym zdjęciu torowisko (według mnie właśnie na ul. Stalowej) przebiega prostopadle do skrzyżowania.
No i ostatnie zdjęcie - pałacyk Konopackich. Właściwie to nasuwają mi się takie słowa, że lepiej nic nie napiszę.
No i jeszcze mały dodatek. Wiedziałem, że ten drewniak jest mi znajomy. Tak jak napisałem wcześniej, jest to północno-wschodni narożnik ulic Stalowej i Środkowej. Był to największy na Nowej Pradze drewniany dom, jednopiętrowy (nie licząc narożnej baszty) ale za to elewacja od strony ul. Stalowej liczyła 15 osi okiennych. Skrzydło od strony Środkowej było zbliżone wielkością. Właścicielem był Jan Tonn, jeden z nowopraskich potentatów. Budynek ten rozebrano w latach siedemdziesiątych. Przybliżony czas budowy - lata osiemdziesiąte XIX wieku. Zdjęcie pochodzi z okresu powojennego. Według obecnej numeracji jest to Stalowa 24. Znajduje się tu sześciopiętrowy budynek o niezbyt ciekawej elewacji.
OdpowiedzUsuń@Wisien - dzięki za info o tym drewniaku. Czyli miałem rację, że opis się nie ten tego. Niestety, w "Korzeniach miasta" jest sporo nieścisłości jeśli chodzi o opisywane fotografie. Jak będę w ciągu najbliższych 5 lat po drugiej stronie Wisły to zrobię update. A koło tych "Ulic Nowej Pragi" to się chyba zakręcę.
OdpowiedzUsuńJeszcze jedno sprostowanie - południowo-wschodni narożnik Stalowej i Środkowej. Pora, o której pisałem poprzednie posty, chyba usprawiedliwia moją pomyłkę. :-)
OdpowiedzUsuńJak będziesz się wybierał na prawą stronę Wisły to daj znać. Urodziłem się na Grochowie (okolice Ronda Wiatraczna) a obecnie większość czasu spędzam na Pradze Północ (Stalowa). Z przyjemnością pokażę Ci niektóre ciekawostki tych okolic. Zresztą niektóre z nich stopniowo będę "wrzucał" na swoim blogu.
OdpowiedzUsuńPozdrowienia
W Warszawie jedynie doprowadzenie do ruiny stoi na należytym, przyzwoitym poziomie.
OdpowiedzUsuń